Έλεγχος σύνδεσης…
Ασφάλεια & Απόρρητο

Μπορούν να με βρουν αν χρησιμοποιώ VPN;

Τι κρατούν πραγματικά οι πάροχοι VPN, τι αποδεικνύουν το no-logs, ο ανοιχτός κώδικας και οι έλεγχοι, και πώς οι πληρωμές οδηγούν σε ταυτοποίηση.

Μπορούν να με βρουν αν χρησιμοποιώ VPN; Χρήστης με laptop συνδεδεμένος σε VPN και αστυνομία

Καθώς σε ολοένα και περισσότερες χώρες ψηφίζονται νέοι νόμοι που περιορίζουν συνεχώς το απόρρητο των επικοινωνιών και της δραστηριότητας σε online υπηρεσίες, η ανάγκη για ουσιαστική προστασία της ιδιωτικότητας αποκτά όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα.

Η πρώτη και καλύτερη λύση που περνάει αμέσως από το μυαλό του καθενός είναι η χρήση ενός VPN, και πράγματι μια καλή υπηρεσία VPN μπορεί να προστατέψει αποτελεσματικά το απόρρητο και την ανωνυμία σας.

Όμως, η επιλογή του δεν είναι τόσο απλή υπόθεση όσο το να αγοράσετε μια συνδρομή από έναν χορηγούμενο σύνδεσμο ενός «μεγάλου» και γνωστού παρόχου. Η αγορά επηρεάζεται από διαφημιστικές καμπάνιες εκατομμυρίων, προμήθειες affiliate και ιστοσελίδες «αξιολόγησης» του τύπου «Καλύτερο VPN 2026», που διατηρούν δηλωμένες εμπορικές σχέσεις ή ακόμα και κοινή εταιρική ιδιοκτησία με παρόχους.

Και σαν να μην φτάνει αυτό, οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού επιχειρηματικοί όμιλοι, που σύμφωνα με ενδεικτικές μετρήσεις¹ κατέχουν ένα μερίδιο της αγοράς που ξεπερνά το 65%, έχουν εισαγάγει στη διαδικασία της επιλογής και νέα στοιχεία marketing, που μοναδικό σκοπό έχουν τον εντυπωσιασμό των χρηστών, ώστε να αγοράσουν τη συνδρομή τους πιστεύοντας πως είναι «απόλυτα» ασφαλείς και «αόρατοι».

Τα στοιχεία αυτά δεν είναι άλλα από τα προγράμματα-πελάτες ανοικτού κώδικα (open source clients), τους ανεξάρτητους ελέγχους (independent audits) και φυσικά το σύνθημα «Μηδενική Καταγραφή» ή «NO-LOGS».

Πάμε όμως να τα πιάσουμε όλα από την αρχή και να απαντήσουμε στο πιο κρίσιμο ερώτημα που απασχολεί όλους τους χρήστες VPN υπηρεσιών.

Μπορούν, τελικά, να με βρουν αν χρησιμοποιώ VPN; Η σύντομη απάντηση

Η σύντομη απάντηση είναι ΟΧΙ, αλλά με την προϋπόθεση πως είστε προσεκτικοί και καλά πληροφορημένοι, ώστε να κάνετε τις σωστές επιλογές.

Από την exit IP στην ταυτοποίηση: ποια στοιχεία μπορούν να συνδεθούν;

Όταν μια online δραστηριότητα συνδέεται με τη δημόσια IP ενός VPN server, η IP είναι, συνήθως, το πρώτο διαθέσιμο στοιχείο διερεύνησης. Φυσικά, από μόνη της δεν αποκαλύπτει ποιος χρησιμοποίησε το VPN. Για να φτάσει η έρευνα από την exit IP σε έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, πρέπει να υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν τα διαδοχικά στάδια της έρευνας.

Δεν υπάρχει μία υποχρεωτική σειρά αιτημάτων για κάθε υπόθεση. Οι διαδικασίες εξαρτώνται από τη χώρα, το είδος της υπόθεσης και τα διαθέσιμα στοιχεία.

Σε γενικές γραμμές, όμως, η συνηθέστερη διαδικασία που ακολουθείται είναι:

  1. Ο ιστότοπος ή το σύστημα που δέχθηκε την κίνηση καταγράφει την IP, την ώρα και ενδεχομένως τη θύρα. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν μόνο ότι η σύνδεση πέρασε από μια συγκεκριμένη δημόσια IP, όχι ποιος ήταν ο χρήστης πίσω από αυτή.
  2. Η IP οδηγεί στον φορέα που την ανακοινώνει ή στον πάροχο που φιλοξενεί τον server. Τα σχετικά αρχεία μπορεί να δείξουν ποιος νοίκιασε τον server ή σε ποιον πάροχο παραχωρήθηκε από το datacenter.
  3. Ο διαχειριστής του δικτύου ερωτάται αν διαθέτει στοιχεία σύνδεσης. Αν έχει αρχεία που συνδέουν την exit IP και τη συγκεκριμένη ώρα με έναν VPN λογαριασμό ή συνεδρία, μπορεί να προκύψει ένα εσωτερικό όνομα χρήστη ή αναγνωριστικό.
  4. Αναζητείται αν αυτό το όνομα χρήστη ή αναγνωριστικό μπορεί να συνδεθεί με λογαριασμό πελάτη. Για να γίνει αυτό χρειάζεται σχετική αντιστοίχιση σε κάποιο από τα συστήματα ή αρχεία του παρόχου VPN.

Συνεπώς, σε κάθε στάδιο της διαδικασίας της έρευνας χρειάζονται τα κατάλληλα δεδομένα για να μπορέσει κάποιος να προχωρήσει στο επόμενο. Αν ένας κρίκος αυτής της «αλυσίδας» δεν υπάρχει ή δεν έχει διατηρηθεί, η συγκεκριμένη διαδρομή μπορεί να σταματήσει εκεί.

Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά όσο μπορεί να νομίζει κάποιος και δεν υπάρχουν μόνο οι άμεσοι τρόποι για να φτάσει κάποιος στον τελικό χρήστη, αλλά και οι έμμεσοι.

Πώς μπορεί να αποκαλυφθεί ένας χρήστης VPN μέσω logs

Άμεσος τρόπος: τι σημαίνει πραγματικά η πολιτική «no-logs»

Τι σημαίνει τελικά μια Πολιτική Μηδενικής Καταγραφής και πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι;

Το «no-logs» δεν είναι τεχνικός όρος, είναι απλά ένα εμπορικό σύνθημα.

Δεν υπάρχει κανένας κοινός ορισμός του «no-logs». Κανένα πρότυπο, καμία ρυθμιστική αρχή, κανένας νόμος δεν ορίζει τι επιτρέπεται να εννοεί ένας πάροχος VPN με αυτή τη φράση. Ο καθένας τη γράφει όπως τον βολεύει, και ο όρος «καταγραφή» συνήθως περιορίζεται σε ό,τι ο ίδιος θεωρεί καταγραφή. Για παράδειγμα, ιστορικό περιήγησης, ερωτήματα DNS ή/και περιεχόμενο κίνησης. Αυτά τα αποκλείουν σχεδόν όλοι, και σε αυτό είναι αξιόπιστο και αληθές το σύνθημα. Όλα τα υπόλοιπα, όμως, που είναι αρκετά, μένουν εκτός.

Υπάρχουν τουλάχιστον έξι κατηγορίες δεδομένων που ένα VPN μπορεί να κρατά χωρίς να παραβιάζει τη διαφημιζόμενη «πολιτική μηδενικής καταγραφής», όπως:

  • Μεταδεδομένα σύνδεσης: πότε συνδεθήκατε, για πόση ώρα, από ποια χώρα ή ISP, πόσα MB μεταφέρατε. Τα δεδομένα αυτά δεν λένε «τι κάνατε», αλλά λένε ότι κάτι κάνατε.
  • Δεδομένα λογαριασμού: email, username, αναγνωριστικό, ημερομηνία εγγραφής, ανανέωσης, login στην περιοχή χρήστη, σύνδεση στο δίκτυο, κατάσταση συνδρομής.
  • Δεδομένα πληρωμής: ποιος πλήρωσε, πότε, πόσο, με ποιο μέσο.
  • Τηλεμετρία εφαρμογών: crash reports, analytics, διαφημιστικά IDs, μοντέλο συσκευής, έκδοση OS. Συχνά, αυτά μπορεί να συλλέγονται και μέσω SDK τρίτων.
  • Δεδομένα υποστήριξης: μηνύματα, συνημμένα, αρχεία διάγνωσης.
  • Δεδομένα website: cookies, trackers και analytics, που η πολιτική συχνά δεν ξεχωρίζει από τα λοιπά δεδομένα.

Και φυσικά υπάρχει και ένας τεχνικός περιορισμός που ισχύει πάντα. Για να δρομολογήσει ο διακομιστής την κίνησή σας, πρέπει να γνωρίζει την IP σας, τουλάχιστον για όσο διαρκεί η σύνδεση. Επίσης, για να εφαρμόσει ο πάροχος το επιτρεπόμενο όριο ταυτόχρονων συνδέσεων ανά λογαριασμό, πρέπει κάπου να καταγράφει πόσες συνδέσεις είναι ενεργές ανά πάσα στιγμή. Για να αντιμετωπίσει την κατάχρηση της υπηρεσίας ή απάτες, πρέπει να διαθέτει και κάποια άλλα στοιχεία.

Άρα κάποιο δεδομένο υπάρχει πάντα. Αυτά που μπορεί να κάνουν τη διαφορά είναι τρία πράγματα:

  • Αν το δεδομένο μένει μόνο στη μνήμη ή γράφεται σε δίσκο,
  • Για πόσο χρονικό διάστημα παραμένει το δεδομένο, και
  • Αν μπορεί να συνδεθεί με την ταυτότητά σας, που σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί.

Γι' αυτό η ερώτηση «κρατάει logs;» δεν έχει κανένα νόημα. Η ερώτηση που πρέπει να κάνει κάποιος είναι ποια logs κρατάει, για πόσο χρονικό διάστημα, πού και πώς τα κρατάει, και αν και με ποιον τρόπο μπορούν αυτά τα δεδομένα να συσχετιστούν με ένα πρόσωπο. Και εδώ είναι που οι πολιτικές των παρόχων διαφέρουν κατά πολύ.

Έμμεσος τρόπος: τι κρατούν στην πράξη 10 γνωστοί πάροχοι

Κανένας πάροχος VPN δεν αναφέρει στην πολιτική του πως κρατά ιστορικό περιήγησης και μάλλον λέει την αλήθεια. Αυτό, εξάλλου, θα ακύρωνε πλήρως την υπηρεσία που πουλάει. Υπάρχει μια περίπτωση γνωστής VPN υπηρεσίας που αναφέρει πως συλλέγει domains, αλλά ανωνυμοποιημένα και συγκεντρωτικά.

Αυτό το αναφέρουμε μόνο για να τονίσουμε πως ελάχιστοι χρήστες διαβάζουν τις Πολιτικές και τους Όρους Χρήσης μιας υπηρεσίας και, το κυριότερο, ακόμα λιγότεροι κατανοούν πλήρως αυτά που διαβάζουν και τι σημαίνουν για την ιδιωτικότητά τους.

Για να βοηθήσουμε τους αναγνώστες μας να καταλάβουν τι ακριβώς εννοούμε, παρουσιάζουμε μια λίστα με στοιχεία που αντλήσαμε από τις ιστοσελίδες 10 γνωστών παρόχων που φιγουράρουν συχνά σε λίστες παρουσίασης και σύγκρισης VPN υπηρεσιών. Η ανάγνωση και η ανάλυση έγινε στις 25/10/2026 και οι πάροχοι αυτοί είναι: NordVPN, Proton VPN, Mullvad, ExpressVPN, CyberGhost, Surfshark, PIA, IPVanish, Hotspot Shield και TunnelBear.

Δεν θα αποδώσουμε εμείς στον κάθε πάροχο τις παρακάτω αναφορές, διότι το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό να δείξει αν κάποιος πάροχος είναι «καλός» ή «κακός», αλλά να καταλάβει ο αναγνώστης τι μπορεί να καταγράφεται (εκτός του ιστορικού περιήγησης που θεωρούμε δεδομένο πως ΔΕΝ καταγράφεται), και έμμεσα μπορεί να οδηγήσει στην αποκάλυψη της ταυτότητας ενός χρήστη μιας υπηρεσίας VPN. Όποιος θέλει μπορεί να αναζητήσει τα παρακάτω ευρήματα στις αντίστοιχες σελίδες των παρόχων και να τα διασταυρώσει μόνος του. Γι' αυτό τα στοιχεία παρατίθενται με τυχαία σειρά.

  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει πως κρατά ένδειξη χρήσης του VPN τις τελευταίες 90 ημέρες και στοιχεία της τελευταίας συνεδρίας για 15 λεπτά. Για έλεγχο απάτης κρατά τα πρώτα 8 και τα τελευταία 4 ψηφία της κάρτας και την IP χρέωσης. Αν ένα νόμιμο αίτημα περιέχει κάποιο αναγνωριστικό χρήστη, λέει πως μπορεί να αποκαλυφθεί «ό,τι υπάρχει διαθέσιμο».
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει πως δεν κρατά μόνιμα IP. Όμως η γενική πολιτική προβλέπει προσωρινή καταγραφή για αποφυγή κατάχρησης της υπηρεσίας και απάτης, και πως για την επαλήθευση στοιχείων πραγματικού ανθρώπου μπορεί να χρησιμοποιήσει προσωρινά την IP, το email ή το τηλέφωνό του. Η τηλεμετρία των εφαρμογών του είναι ενεργή από προεπιλογή.
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει πως οι πληρωμές με κάρτα, π.χ. Stripe, PayPal, Swish και τράπεζα, δεν είναι ανώνυμες, γιατί οι επεξεργαστές κρατούν αρχεία. Εδώ ο κίνδυνος συσχέτισης και ταυτοποίησης βρίσκεται στον τρόπο πληρωμής.
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει πως κρατά ανά πελάτη την ημέρα σύνδεσης, την τοποθεσία VPN, τον ISP του πελάτη και τον συνολικό όγκο δεδομένων σε MB. Επίσης, συνεργάτες του μπορεί να λαμβάνουν την IP του χρήστη.
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δεν δηλώνει καν χρόνους διατήρησης δεδομένων. Αναφέρει πως καταγράφονται γεγονότα σύνδεσης (Προσπάθεια Σύνδεσης, Επιτυχία Σύνδεσης) και μη προσωπικά δεδομένα όπως Google Advertising ID. Δηλώνει ότι επιτρέπει ανάλυση συμπεριφοράς χρήστη (behavioral tracking) από τρίτους και δεν ξεχωρίζει ποια δεδομένα αφορούν το website και ποια τις εφαρμογές.
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους αντιφάσκει. Σε μία ενότητα της πολιτικής του αποκλείει χρονοσφραγίδες σύνδεσης, ενώ σε άλλη δηλώνει πως κρατά user ID ή IP μαζί με χρονοσφραγίδες για έως 15 λεπτά μετά το τέλος της συνεδρίας. Η τηλεμετρία των εφαρμογών περνά από τρίτους.
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει απλά «zero user logs» αλλά αντιφάσκει αναφέροντας μετά πως διατηρεί email και IP, χωρίς όμως να αναφέρει χρόνο διατήρησης, αλλά λέει αόριστα «όσο χρειάζεται». Αναφέρει, επίσης, πως μπορεί να κοινοποιεί δεδομένα σε εταιρείες του ομίλου στον οποίο ανήκει.
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει πως δεν καταγράφει δραστηριότητα περιήγησης, αλλά οι εφαρμογές αποθηκεύουν τοπικά στη συσκευή αρχεία συνδέσεων. Λέει πως τα βλέπει μόνο αν τα στείλετε εσείς. Τα δεδομένα πληρωμής μένουν τουλάχιστον 7 έτη και η πολιτική επιτρέπει επεξεργαστές δεδομένων «οπουδήποτε στον κόσμο».
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει πως καταγράφει διάρκεια συνεδρίας και bandwidth ανά χρήστη. Η IP της συσκευής αποθηκεύεται κρυπτογραφημένη στην έναρξη και διαγράφεται στο τέλος της συνεδρίας. Η δωρεάν έκδοση φέρει διαφημιστικά SDK οκτώ δικτύων, με διαφημιστικά IDs και IP συσκευής.
  • Κάποιος από τους παραπάνω αναφερόμενους παρόχους δηλώνει πως κρατά μηνιαίο σύνολο δεδομένων και ένδειξη «ενεργός αυτόν τον μήνα», χωρίς ιστορικό. Το website, όμως, χρησιμοποιεί Google Ads, Bing Ads, LinkedIn και Hotjar, και η πολιτική δεν περιγράφει απενεργοποίηση για τις αναφορές των εφαρμογών.

Αν όλα τα παραπάνω «ευρήματα» έχουν κάτι κοινό, είναι ότι σχεδόν κανένα δεν αφορά το τι κάνατε μέσα από το VPN. Αφορούν κυρίως το ποιος είστε και πώς συμπεριφέρεστε online, και αυτό προκύπτει έμμεσα από το email, την κάρτα, την IP χρέωσης, το διαφημιστικό ID, τον επεξεργαστή πληρωμών, τις πιθανές χρονοσφραγίδες σύνδεσης, τον όγκο των δεδομένων, τα αναγνωριστικά που στέλνουν οι εφαρμογές, κλπ.

Ένα VPN μπορεί, πράγματι, να μην έχει τίποτα να παραδώσει για την κίνησή σας και ποιους ιστότοπους επισκέπτεστε, αλλά αν έχει κάποιο από τα προαναφερόμενα δεδομένα και, το κυριότερο, τα στοιχεία πληρωμής σας, μπορεί να συνδέσει την ταυτότητά σας με τον λογαριασμό VPN αν του ζητηθεί ή αναγκαστεί από τις αρχές. Εκεί, λοιπόν, βρίσκονται τα πραγματικά σας ψηφιακά ίχνη. Στα μεταδεδομένα που διατηρεί ο πάροχος σε συνδυασμό με τις πληρωμές σας προς αυτόν.

Ακολούθησε τα λεφτά

Η φράση «ακολούθησε τα λεφτά» (follow the money) είναι από τις πιο παλιές και αποτελεσματικές πρακτικές των διωκτικών αρχών. Όταν οι ερευνητές δεν μπορούν να βρουν τον δράστη μέσα από την ίδια την πράξη, ψάχνουν τις συναλλαγές γύρω της, γιατί οι πληρωμές αφήνουν σχεδόν πάντα κάποιο ίχνος, είναι καταγεγραμμένες και συνδέονται με πραγματικά ονόματα, τράπεζες και λογαριασμούς. Η ίδια λογική ισχύει και για το VPN. Ακόμη και αν ο πάροχος δεν έχει κανένα ίχνος της κίνησής σας, η συνδρομή σας είναι μια συναλλαγή και η συναλλαγή έχει όνομα, κάρτα, IP χρέωσης και χρονοσφραγίδα.

Κάθε πάροχος που δέχεται πληρωμές κρατά αρχεία πληρωμών. Αλλιώς δεν θα ήξερε αν έχετε πληρώσει, πότε λήγει η συνδρομή σας και σε ποιον ανήκει π.χ. ένα αίτημα επιστροφής χρημάτων ή αμφισβήτησης χρέωσης. Στις πολιτικές που παραθέσαμε αυτό φαίνεται καθαρά. Αρκετοί κρατούν στοιχεία πληρωμής και χρεώσεων πολλά χρόνια, επειδή το απαιτεί η φορολογική και λογιστική νομοθεσία. Όταν ο ίδιος ο πάροχος δεν αποθηκεύει λεπτομερή στοιχεία, τα έχει ο φορέας που εκκαθαρίζει τη συναλλαγή, όπως π.χ. Stripe, PayPal, Adyen, Braintree, Paddle, ή οι τράπεζες πίσω από αυτούς. Εκεί υπάρχουν το πλήρες όνομα κατόχου, ο αριθμός κάρτας, η διεύθυνση χρέωσης και η IP, και μια νόμιμη διαταγή από δικαστική ή εισαγγελική αρχή αρκεί για να τα αποκαλύψει. Το «δεν αποθηκεύουμε στοιχεία κάρτας» ισχύει συχνά για τον πάροχο, αλλά όχι για την υποδομή πληρωμών που χρησιμοποιεί.

Συνεπώς, η άποψη ότι ένα VPN μπορεί να σε «προδώσει» ισχύει κυρίως για παρόχους που κρατούν κάποια μεταδεδομένα σύνδεσης, όπως π.χ. η ημέρα ή ο χρόνος σύνδεσης ή ο όγκος δεδομένων. Εκεί η πληρωμή λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος: ο λογαριασμός που εντοπίζεται από τα μεταδεδομένα συνδέεται με την πληρωμή. Όταν ένας πάροχος δεν κρατά καθόλου τέτοια στοιχεία, η δουλειά των ερευνητών είναι πολύ πιο δύσκολη. Μια δικαστική εντολή μπορεί να δώσει το πολύ την IP από την οποία έγινε η πληρωμή, αλλά αν αυτή ανήκει π.χ. σε ένα δεύτερο VPN, τότε η αλυσίδα σταματά.

Στην πράξη, εκτιμούμε πως οι περισσότερες ταυτοποιήσεις γίνονται από λάθη του ίδιου του χρήστη και όχι από το VPN, αν αυτό πραγματικά δεν κρατά καθόλου μεταδεδομένα.

Δεν υπάρχει αξιόπιστη έρευνα για το πόσοι χρήστες VPN έχουν ταυτοποιηθεί. Οι περιπτώσεις που γνωρίζουμε προέρχονται από δικαστικές αποφάσεις και από εκθέσεις διαφάνειας που οι ίδιοι οι πάροχοι δημοσιεύουν, και σίγουρα υπάρχουν κενά. Το ότι έχουν γίνει λίγες περιπτώσεις γνωστές δεν σημαίνει ότι είναι πραγματικά λίγες. Εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι από τα εκατομμύρια χρηστών VPN υπηρεσιών παγκοσμίως, δεν μπορεί να έχουν αποκαλυφθεί μόνο 4-5. Απλά, για διάφορους λόγους, που δεν είναι της παρούσης στιγμής να αναλύσουμε, μόνο αυτά έχουν γίνει ευρέως γνωστά.

Ο ρόλος των κρυπτονομισμάτων στην ανωνυμία των πληρωμών VPN

Με το αδιαμφισβήτητο δεδομένο πως αν πληρώσετε μια συνδρομή VPN μέσω κάρτας τα στοιχεία σας καταγράφονται και αποθηκεύονται για πολλά χρόνια, αρκετοί πάροχοι άρχισαν να προσφέρουν και εναλλακτικούς τρόπους πληρωμής, όπως τα κρυπτονομίσματα. Τα κρυπτονομίσματα πράγματι προσφέρουν ένα σοβαρά υψηλότερο επίπεδο ανωνυμίας, αλλά όχι απόλυτο.

Για παράδειγμα, ο βασιλιάς των κρυπτονομισμάτων, το Bitcoin, δεν είναι ανώνυμο, αλλά ψευδώνυμο. Δηλαδή, κάθε συναλλαγή είναι δημόσια και μόνιμη στο blockchain και υπάρχουν εταιρείες ανάλυσης της αλυσίδας που ειδικεύονται στο να συνδέουν διευθύνσεις πορτοφολιών με ταυτότητες χρηστών. Η σύνδεση γίνεται συνήθως στα σημεία όπου το κρυπτονόμισμα αποκτήθηκε. Π.χ. ένα ανταλλακτήριο με KYC ξέρει ποιος αγόρασε τα BTC και ποια διεύθυνση τα έλαβε, οπότε αν η ίδια διεύθυνση χρησιμοποιηθεί αργότερα για πληρωμή VPN, η σύνδεση θα δημιουργηθεί αυτόματα.

Το δίκτυο Lightning βελτιώνει αρκετά την ιδιωτικότητα, γιατί οι πληρωμές γίνονται εκτός της αλυσίδας, αλλά και αυτό δεν προσφέρει «απόλυτη» ανωνυμία, γιατί ο πάροχος του πορτοφολιού σας (αν είναι custodial) ξέρει τι πληρώνετε. Επίσης, τα περισσότερα altcoins και stablecoins (Ethereum, USDT κ.ά.) είναι εξίσου διαφανή με το Bitcoin.

Το Monero αποτελεί μια διαφορετική περίπτωση, καθώς είναι σχεδιασμένο αλλιώς. Οι κρυφές διευθύνσεις και οι ring signatures κρύβουν τον αποστολέα, τον παραλήπτη και το ποσό, ώστε να μη φαίνονται στο blockchain. Η προστασία του όμως δεν είναι απόλυτη, γιατί το σημείο απόκτησης και τα μεταδεδομένα δικτύου παραμένουν αδύναμοι κρίκοι. Και όταν η πληρωμή περνά και από τρίτο επεξεργαστή κρυπτοπληρωμών, αυτός συνήθως ζητά email, καταγράφει IP και μπορεί να έχει τις δικές του απαιτήσεις KYC, οπότε το πλεονέκτημα χάνεται.

Παρόλα αυτά, οι πληρωμές μέσω Lightning / Monero θεωρούνται σήμερα πολύ ασφαλείς, αν ο ίδιος ο χρήστης δεν κάνει κάποιο λάθος και ταυτόχρονα ο πάροχος διαθέτει δική του υποδομή αποδοχής πληρωμών με κρυπτονομίσματα, σχεδιασμένη κατάλληλα ώστε να μην κρατά δεδομένα που δεν χρειάζονται πραγματικά για την επιβεβαίωση της πληρωμής.

Άρα, θεωρώντας ως δεδομένο πως κανένας πάροχος δεν κρατά ιστορικό δραστηριότητας και τα μεταδεδομένα που κρατά για τη λειτουργία της υπηρεσίας του, έτσι όπως αυτός την έχει σχεδιάσει, δεν μπορούν να συνδεθούν με κάποιο αναγνωριστικό χρήστη ή με την πληρωμή του, είναι πρακτικά αδύνατο να μπορέσει να παράσχει πληροφορίες που θα οδηγήσουν στην ταυτοποίηση του χρήστη.

Ανοιχτός κώδικας (open source) σε VPN: τι αποδεικνύει και τι όχι

Και αφού αναλύσαμε διεξοδικά τι συμβαίνει με το πρώτο στοιχείο marketing και τις διαφημιζόμενες πολιτικές «μηδενικής καταγραφής», πάμε στο δεύτερο στοιχείο marketing που χρησιμοποιείται για να πείσει τον χρήστη ότι είναι «απόλυτα ασφαλής».

Και αυτό δεν είναι άλλο από τις εφαρμογές πελάτη (client apps) ανοικτού κώδικα. Το επιχείρημα ακούγεται λογικό και πιάνει. Αφού ο κώδικας είναι δημόσιος, ο καθένας μπορεί να ελέγξει τι κάνει η εφαρμογή, άρα ο πάροχος δεν έχει τίποτα να κρύψει. Ο ανοιχτός κώδικας έχει πραγματική αξία, αλλά αυτά που αποδεικνύει είναι πολύ λιγότερα από αυτά που μπορεί να υπόσχεται γενικά μια VPN υπηρεσία.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ο ανοιχτός κώδικας ενός προγράμματος πελάτη δεν λέει τίποτα για το τι γίνεται στον server. Ο client τρέχει στη συσκευή σας. Τα logs όμως, αν υπάρχουν, κρατιούνται στους servers του παρόχου, όπως π.χ. στα συστήματα αυθεντικοποίησης χρήστη, στα συστήματα πληρωμών, κλπ, και αυτά παραμένουν κλειστά. Δεν υπάρχει τρόπος να δείτε τι τρέχει πραγματικά σε έναν server και τι ρυθμίσεις έχει. Ο έλεγχος του client μπορεί να σας πει τι στέλνει η εφαρμογή σας, αλλά όχι τι κάνει ο πάροχος με αυτά που λαμβάνει.

Επίσης, ο κώδικας που βλέπετε δεν είναι απαραίτητα αυτός που εγκαθιστάτε. Η εφαρμογή που κατεβάζετε είναι συνήθως ένα μεταγλωττισμένο αρχείο για το λειτουργικό σας και το αν προέρχεται από τον δημοσιευμένο κώδικα δεν ελέγχεται εύκολα από τον μέσο χρήστη. Ο ανοιχτός κώδικας προϋποθέτει ότι κάποιος τον ελέγχει πραγματικά. Για να το κάνει αυτό ένας απλός χρήστης, θα έπρεπε να κατεβάσει τον κώδικα από το GitHub, να στήσει το κατάλληλο περιβάλλον ανάπτυξης, να κάνει build της εφαρμογής και να συγκρίνει το αποτέλεσμα με το αρχείο που εγκατέστησε, επαληθεύοντας και την ψηφιακή υπογραφή του.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάνατε κάτι τέτοιο; Οι περισσότεροι χρήστες δεν έχουν ιδέα από πού να ξεκινήσουν, ακόμη και με έτοιμες οδηγίες, και τα κλειστά λειτουργικά συστήματα (iOS, Windows, macOS) κάνουν την επαλήθευση ακόμη πιο δύσκολη, καθώς οι εφαρμογές υπογράφονται ξεχωριστά και από τα Stores.

Στην πράξη, η «ανοιχτή» εφαρμογή παραμένει για τους περισσότερους μια πίστη στα λόγια του παρόχου. Ανοιχτός κώδικας δεν σημαίνει ασφαλές VPN.

Δηλαδή ο ανοιχτός κώδικας δεν έχει καμία αξία;

Δεν ισχυριζόμαστε κάτι τέτοιο. Έχει αξία, αλλά αυτή είναι τεχνικά περιορισμένη και σίγουρα δεν εγγυάται την «απόλυτη ανωνυμία» που σας υπόσχονται οι διαφημιστικές καμπάνιες.

Ο ανοιχτός κώδικας απλά επιτρέπει σε κάποιον να δει ένα πολύ περιορισμένο εύρος της συνολικής παρεχόμενης υπηρεσίας και δεν είναι έλεγχος. Επιτρέπει σε ανεξάρτητους ερευνητές να δουν αν η εφαρμογή περιέχει SDK τρίτων, τι τηλεμετρία στέλνει, πώς διαχειρίζεται τα κλειδιά, πώς διαχειρίζεται τις συνδέσεις δικτύου της συσκευής, κλπ. Είναι μια ένδειξη και μόνο για το τμήμα της εφαρμογής, όχι όλου του δικτύου και των υποδομών του παρόχου.

Τι θα είχε πραγματική σημασία; Ανεξάρτητοι έλεγχοι που καλύπτουν όλους τους servers και όχι μόνο τις εφαρμογές, το λογισμικό που τρέχουν πραγματικά οι servers, βάσεις δεδομένων, reproducible builds, κλπ. Και αυτό μας φέρνει στο τρίτο στοιχείο marketing, δηλαδή στους ανεξάρτητους ελέγχους (audits), στους οποίους θα αναφερθούμε αμέσως.

Ανεξάρτητοι έλεγχοι (audits) VPN: τι αποδεικνύουν και τι όχι

Όπως αναφέραμε και στην αρχή για το «σύνθημα» NO-LOGS, το ίδιο και με μεγαλύτερο βαθμό αοριστίας ισχύει και για το τρίτο στοιχείο marketing, δηλαδή τη φράση «Ελεγμένο από ανεξάρτητο φορέα». Ακούγεται σαν μια επίσημη πιστοποίηση, αλλά σίγουρα δεν είναι, διότι εδώ έχουμε το παράδοξο των «κατά παραγγελία» πιστοποιήσεων. Για όσους ανεξάρτητους ελέγχους έχουν πραγματοποιηθεί, έχουν εκδοθεί αντίστοιχα άλλες τόσες διαφορετικές «πιστοποιήσεις» με διαφορετικά πεδία ελέγχου η κάθε μία.

Δηλαδή, δεν υπάρχει κανένας κοινός ορισμός του «audit» και του τι αυτό πρέπει να περιλαμβάνει υποχρεωτικά. Κανένα πρότυπο, καμία ρυθμιστική αρχή, κανένας νόμος δεν ορίζει ποιοι υποχρεωτικοί έλεγχοι πρέπει να διενεργούνται σε έναν πάροχο υπηρεσιών VPN.

Αντιλαμβάνεστε το παράδοξο εδώ; Εφόσον όλοι οι πάροχοι υπόσχονται ανωνυμία και εν τέλει πουλάνε ακριβώς την ίδια υπηρεσία, δεν θα έπρεπε να υπάρχει και ένα κοινό πεδίο ελέγχου, δηλαδή να ελέγχονται όλοι ακριβώς στα ίδια πράγματα;

Κι όμως, ο κάθε πάροχος κυριολεκτικά «παραγγέλνει» όποιον έλεγχο θέλει και ελέγχονται μόνο όσα αυτός υποδείξει. Τίποτα περισσότερο. Κάθε έκθεση ελέγχου περιλαμβάνει φυσικά και το πεδίο ελέγχου. Ποιος όμως τα διαβάζει αυτά; Σχεδόν κανένας. Και το αποτέλεσμα; Ο χρήστης βλέπει απλά το σύνθημα «Ελεγμένος Ανεξάρτητα» και υποθέτει πως όλα είναι εντάξει. Αυτό, όμως, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες παραπλανητικές πρακτικές της βιομηχανίας.

Πάμε να τα δούμε όλα πρακτικά και όσο γίνεται πιο απλοποιημένα. Η λέξη «audit» καλύπτει δύο πολύ διαφορετικά πράγματα και ο μέσος χρήστης δεν έχει ιδέα τι ακριβώς σημαίνουν και τι επίδραση μπορεί να έχουν στην ιδιωτικότητά του.

Το πρώτο είναι ο γενικός έλεγχος ασφάλειας. Ομάδες ειδικών, όπως π.χ. οι Cure53, X41 D-Sec, Assured, NCC Group και Leviathan, εξετάζουν συνήθως τον κώδικα και τις ρυθμίσεις μιας εφαρμογής, και σπανιότατα μιας ολόκληρης υποδομής, και αναζητούν ευπάθειες. Αυτοί οι έλεγχοι λένε μόνο αν κάτι είναι σωστά φτιαγμένο, όχι τι καταγράφεται.

Το δεύτερο είναι ο έλεγχος της «πολιτικής μηδενικής καταγραφής» (no-logs policy). Πραγματοποιείται από μεγάλες εταιρείες όπως π.χ. η Deloitte, με βάση το πρότυπο ISAE 3000, που αφορά διαβεβαίωση (assurance) και όχι την πραγματική τεχνική δοκιμή.

Δηλαδή, δεν ελέγχεται ότι «δεν υπάρχουν logs». Ελέγχεται απλά αν η δήλωση του παρόχου ταιριάζει με την υποδομή του. Μα καλά, θα αναρωτηθεί κάποιος, το ίδιο δεν είναι; Όχι ακριβώς. Για να το κάνουμε πιο κατανοητό, ας εξετάσουμε μερικά πραγματικά παραδείγματα «ανεξάρτητων ελέγχων», ώστε να γίνει ακόμα πιο σαφές για τον μέσο χρήστη.

Ανατρέξαμε σε πρόσφατες δημοσιευμένες εκθέσεις και ανακοινώσεις των ελέγχων των ίδιων παρόχων που προαναφέρθηκαν. Και εδώ δεν κατονομάζουμε τον πάροχο που αντιστοιχεί σε κάθε εύρημα. Όποιος θέλει μπορεί να τα διασταυρώσει στις σελίδες τους.

  • Κάποιος από τους παρόχους παρουσιάζει έλεγχο από μία από τις μεγάλες εταιρείες ελέγχου. Πρόκειται για έλεγχο διαβεβαίωσης (ISAE 3000, «reasonable assurance») που χαρακτηρίζεται ρητά «point in time» και ισχύει για μία συγκεκριμένη ημερομηνία. Τα κριτήρια τα όρισε ο ίδιος ο πάροχος και ο ελεγκτής εξέτασε αν η περιγραφή της πολιτικής ταιριάζει με τις ρυθμίσεις των servers, με βάση συνεντεύξεις υπαλλήλων και αρχεία ρυθμίσεων που του παρέδωσε ο πάροχος. Εκτός πεδίου έμειναν, μεταξύ άλλων, ο έλεγχος δικαιωμάτων πρόσβασης, η φυσική ασφάλεια, η υποδομή streaming και το web/API, και η χρήση της έκθεσης περιορίζεται στον πάροχο και στους πελάτες του.
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους παρουσιάζει έλεγχο από άλλη μεγάλη εταιρεία, τύπου ISAE 3000 «Type I». Ελέγχεται ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των ελέγχων σε μία χρονική στιγμή και όχι αν αυτοί λειτούργησαν σωστά σε βάθος χρόνου. Καλύπτει το σύστημα servers που τρέχουν στη μνήμη RAM, και όχι ολόκληρη την εταιρεία ή τα υπόλοιπα συστήματά της (π.χ. βάση δεδομένων ή αρχεία πληρωμών).
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους δηλώνει έλεγχο με συνεντεύξεις υπαλλήλων και επιθεώρηση των servers και των τεχνικών logs, για διάστημα λίγων εβδομάδων. Ο αριθμός των servers που εξετάστηκαν δεν δηλώνεται, και η πλήρης έκθεση, σύμφωνα με τη σελίδα του, είναι διαθέσιμη μόνο μετά από σύνδεση σε λογαριασμό.
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους παρουσιάζει έλεγχο που δεν ήταν ούτε ένας ούτε δύο, αλλά πολλοί, με διαφορετικό αντικείμενο: εφαρμογές, υποδομή, web app και ανασκόπηση του πηγαίου κώδικα του API πληρωμών και λογαριασμών. Οι περισσότεροι έλεγχοι αφορούν την ασφάλεια του κώδικα και των ρυθμίσεων και δεν αποτελούν δήλωση ότι «δεν υπάρχουν logs».
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους παρουσιάζει έλεγχο με επιτόπια εργασία τριών ημερών από δύο τεχνικούς συμβούλους. Εξετάστηκε τυχαίο δείγμα production servers και όχι ολόκληρη η υποδομή. Οι ελεγκτές είδαν τα συστήματα όπως τους τα έδειξαν οι μηχανικοί του παρόχου και όχι σε ανεξάρτητη ανάλυση, και τα κριτήρια προήλθαν από τη δημόσια πολιτική no-logs του ίδιου. Εκτός πεδίου έμειναν ρητά οι διαδικασίες CI/CD, η ανασκόπηση του πηγαίου κώδικα και τα συστήματα πληρωμών και διαχείρισης λογαριασμών.
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους ανακοινώνει τον τρίτο έλεγχό του από μεγάλη εταιρεία, χωρίς να ονομάζει το πρότυπο, τις ημερομηνίες ή τις μεθόδους. Το δημοσίευμα περιγράφει μάλλον τα χαρακτηριστικά σχεδιασμού του παρόχου (servers μόνο στη RAM, τακτικές επανεκκινήσεις) παρά τις διαδικασίες του ελέγχου. Δεν διευκρινίζει ούτε αν η πλήρης έκθεση είναι δημόσια διαθέσιμη και πού, καθώς βρέθηκε μόνο μια περίληψη.
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους παρουσιάζει έλεγχο μέσω δελτίου τύπου. Αναφέρει ποιες δηλώσεις «επαληθεύτηκαν» (δεν καταγράφεται κίνηση, αιτήματα DNS ή IP χρηστών), αλλά όχι το πρότυπο ελέγχου, την περίοδο ελέγχου, τις μεθόδους ελέγχου και τους περιορισμούς. Η έκθεση του ελεγκτή δεν περιλαμβάνεται, οπότε τα στοιχεία δεν επαληθεύονται.
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους παρουσιάζει έλεγχο από εταιρεία κυβερνοασφάλειας, με αντικείμενο τον πηγαίο κώδικα και την πλατφόρμα συνεργατών (partner platform) του ομίλου του. Ελέγχθηκε η καταγραφή ευαίσθητων δεδομένων και η απουσία logs δραστηριότητας και σύνδεσης, με gray-box δοκιμές. Η σελίδα που δημοσιεύτηκε είναι περίληψη του ίδιου του ομίλου και όχι η έκθεση του ελεγκτή. Δεν αναφέρει την υπηρεσία VPN με το όνομά της και χαρακτηρίζει τον έλεγχο «point in time».
  • Κάποιος από τους παραπάνω παρόχους παρουσιάζει τον ενδέκατο έλεγχο ασφάλειας από την ίδια εταιρεία. Η έκθεση ρητά δεν περιλαμβάνει έλεγχο των πρακτικών καταγραφής και συλλογής δεδομένων, ούτε αν ισχύουν οι δηλώσεις απορρήτου. Παρατήρησε, μεταξύ άλλων, μη κρυπτογραφημένη βάση δεδομένων με στοιχεία λογαριασμού και tokens σε εφαρμογή Android και data warehouse ρυθμισμένο για δημόσια πρόσβαση.

Πού καταλήγουν όλα αυτά;

Οι έλεγχοι διαφέρουν πολύ μεταξύ τους στο είδος (assurance ή pentest), στη χρονική κάλυψη, στο ποιος όρισε τα κριτήρια, στο δείγμα και στο αν η έκθεση είναι δημόσια. Σε αρκετούς, τα συστήματα που εξαιρούνται είναι ακριβώς εκείνα που κρατούν την ταυτότητά σας: λογαριασμοί, λογιστήριο, πληρωμές, web/API. Ένας έλεγχος μπορεί να επιβεβαιώνει ότι οι servers δεν γράφουν logs, αλλά δεν λέει τίποτα για το αν και πού μπορεί να συνδεθεί το όνομά σας με τον λογαριασμό. Αυτό μας φέρνει πάλι στο «ακολούθησε τα λεφτά».

Το ενοποιημένο επιχειρηματικό μοντέλο των mainstream VPN υπηρεσιών

Πολλές mainstream VPN υπηρεσίες παρουσιάζουν μια ενιαία εμπειρία στον πελάτη. Ο χρήστης δημιουργεί λογαριασμό, δίνει email και τρόπο πληρωμής, διαχειρίζεται τη συνδρομή του και αποκτά πρόσβαση στις εφαρμογές και στο VPN από το ίδιο account και μέσα στο ίδιο επιχειρηματικό οικοσύστημα.

Αυτές οι υπηρεσίες συχνά προβάλλονται σε λίστες σύγκρισης όπως «Best VPN for 2026», σε εμπορικές ή affiliate κατατάξεις και μέσα από μεγάλα διαφημιστικά προγράμματα. Η προβολή, όμως, σε τέτοιες λίστες δείχνει απλά εμπορική απήχηση. Δεν αποδεικνύει από μόνη της πώς διαχειρίζεται μια εταιρεία τα δεδομένα ή αν μπορεί τελικά να συνδέσει έναν συνδρομητή με συγκεκριμένο VPN session.

Σε ένα ενοποιημένο μοντέλο ο πάροχος της VPN υπηρεσίας διαθέτει όλα τα δεδομένα που έχει συγκεντρώσει για τον χρήστη σε ένα ενιαίο εταιρικό οικοσύστημα (και πιθανώς βάση δεδομένων), κάτι που μπορεί να οδηγήσει στην πιο εύκολη σύνδεση των διάφορων στοιχείων που υπάρχουν και που μπορούν να οδηγήσουν τελικά στην αποκάλυψη ταυτότητας του χρήστη.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως κάθε πάροχος διατηρεί μια βάση δεδομένων για τους πελάτες του. Και από όλα όσα αναφέραμε μέχρι τώρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό και αυτό που δεν έχουμε δει ποτέ δημόσια από κανένα πάροχο.

Δηλαδή, ποια είναι η δομή της βάσης δεδομένων που διατηρεί και τι πίνακες με δεδομένα περιέχει.

Όσο πιο ενοποιημένο είναι το επιχειρηματικό μοντέλο μιας VPN υπηρεσίας, τόσο πιο «ενοποιημένες» είναι και οι πληροφορίες που διαθέτει για κάθε πελάτη της.

Λίγα λόγια για την K1VPN

Η K1VPN λειτουργεί και παρέχει υπηρεσίες VPN στους πελάτες της με ένα πιο «αποκεντρωμένο» διοικητικό και επιχειρηματικό μοντέλο.

Τρεις διαφορετικές και ανεξάρτητες εταιρείες, σε τρία εντελώς διαφορετικά μέρη του κόσμου και σε τρεις διαφορετικές δικαιοδοσίες, συνεργάζονται για την παροχή της υπηρεσίας VPN στους τελικούς χρήστες.

Η K1VPN LLC, με έδρα στο Γουαϊόμινγκ των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει την άδεια χρήσης του εμπορικού σήματος K1VPN, είναι ο «πωλητής» των υπηρεσιών VPN και διαθέτει μόνο περιορισμένα αρχεία πληρωμών συνδρομών και τίποτα άλλο.

Άλλη εταιρεία σε διαφορετική δικαιοδοσία, εκτός ΗΠΑ και εκτός συμφωνιών 5 eyes, 14 eyes, κλπ, είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του δικτύου VPN και διαθέτει μόνο τα απολύτως απαραίτητα στοιχεία που απαιτούνται αποκλειστικά για την παροχή της VPN υπηρεσίας. Δεν υπάρχει καμία σύνδεση ή πρόσβαση σε στοιχεία πληρωμής ή σε αρχεία της K1VPN LLC.

Τέλος, τρίτη εταιρεία σε διαφορετική ήπειρο και διαφορετική δικαιοδοσία κατέχει τα εμπορικά σήματα και συγκεκριμένα πνευματικά δικαιώματα που σχετίζονται με την υπηρεσία και τις εφαρμογές. Δεν διαθέτει καμία πρόσβαση ούτε σε στοιχεία πληρωμών ούτε σε στοιχεία του δικτύου VPN, παρά μόνο ελέγχει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Επιπροσθέτως, η K1VPN ως πωλητής των υπηρεσιών VPN και υπεύθυνη για τη διαχείριση πληρωμών και συνδρομών, διαθέτει δικό της διακομιστή αποδοχής πληρωμών μέσω κρυπτονομισμάτων, ο οποίος τεχνικά δεν καταγράφει τίποτα περισσότερο από μια επιτυχημένη πληρωμή συνδεδεμένη με έναν τυχαία παραγόμενο λογαριασμό χρήστη.

Αυτό το «αποκεντρωμένο» μοντέλο βοηθά στην αποσύνδεση των πληρωμών (ακολούθησε τα λεφτά) από τη χρήση του ίδιου του δικτύου VPN, ενώ οποιοδήποτε νόμιμο αίτημα για παροχή στοιχείων θα πρέπει υποχρεωτικά να δρομολογηθεί μέσω τουλάχιστον δύο διαφορετικών εταιρειών και δικαιοδοσιών.

Αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ως προτροπή για χρήση του K1VPN για οποιοδήποτε σκοπό που παραβιάζει τους όρους χρήσης της υπηρεσίας μας, με την «λογική» πως δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί ποτέ.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορούν να με βρουν αν χρησιμοποιώ VPN;

Όχι, αν ο πάροχός σας δεν διαθέτει δεδομένα στις βάσεις του που θα μπορούσαν να συσχετιστούν με την πληρωμή σας και να οδηγήσουν σε αντιστοίχιση χρήστη με συγκεκριμένη δραστηριότητα. Θα πρέπει να μελετήσετε προσεκτικά την πολιτική απορρήτου του παρόχου σας και ποια δεδομένα χειρίζεται και πώς.

Είμαι ασφαλής αν το «πρόγραμμα πελάτης» που διαθέτει ο πάροχός μου είναι ανοικτού κώδικα;

Ένα λογισμικό ανοικτού κώδικα μπορεί να δείξει μόνο αν η εφαρμογή είναι απαλλαγμένη από ευπάθειες και τι δεδομένα στέλνει στον πάροχο. Δεν μπορεί να σας δείξει πώς χειρίζεται ο πάροχος αυτά τα δεδομένα, οπότε δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση εγγύηση ασφάλειας και ανωνυμίας.

Εάν ένας πάροχος έχει ελεγχθεί ανεξάρτητα, μπορεί να διασφαλίσει την ανωνυμία μου;

Θα πρέπει να ελέγξετε προσεκτικά το πεδίο του ανεξάρτητου ελέγχου. Αν δεν έχει ελεγχθεί στην πράξη η πολιτική μηδενικής καταγραφής, τότε οποιοσδήποτε άλλος έλεγχος έχει γίνει δεν μπορεί να διασφαλίσει την «απόλυτη» ανωνυμία σας. Το κυριότερο που πρέπει να κοιτάξετε είναι τα στοιχεία που υπάρχουν στις βάσεις δεδομένων του παρόχου και πώς αυτά μπορούν να συνδεθούν μεταξύ τους.

Αν πληρώσω με κάρτα και δώσω το email μου είμαι ασφαλής και ανώνυμος;

Εξαρτάται από τα στοιχεία που διατηρεί ο πάροχος στις βάσεις δεδομένων του, το χρονικό διάστημα αποθήκευσης και το μέσο αποθήκευσης. Εξετάστε προσεκτικά ποια δεδομένα συλλέγονται, για πόσο διατηρούνται και σε ποιο μέσο. Οι πληρωμές με κάρτα, ακόμα κι αν δεν διατηρούνται από τον πάροχο, διατηρούνται για πολλά χρόνια από τις τράπεζες και είναι συνδεδεμένες με κάποιο πρόσωπο.

Αν πληρώσω ανώνυμα με κρυπτονομίσματα είμαι ασφαλής και ανώνυμος;

Οι πληρωμές με κρυπτονομίσματα αυξάνουν δραματικά το επίπεδο ανωνυμίας σας, αλλά δεν είναι εντελώς ανώνυμες. Για παράδειγμα, το Bitcoin και άλλα coins δεν είναι ανώνυμα αλλά ψευδώνυμα. Σήμερα οι πληρωμές με Lightning και Monero προσφέρουν το υψηλότερο δυνατό επίπεδο ανώνυμης πληρωμής. Αν όμως ο πάροχός σας χρησιμοποιεί τρίτο επεξεργαστή πληρωμών, ένα μέρος της ανωνυμίας σας χάνεται. Προτιμήστε πάροχο που διαθέτει δικό του σύστημα αποδοχής πληρωμών μέσω κρυπτονομισμάτων, όπως η K1VPN.

Μια τελευταία σκέψη για τα review sites

Οι περισσότερες ιστοσελίδες που αξιολογούν υπηρεσίες VPN ανήκουν σε κάποιον πάροχο ή συνεργάζονται μαζί του, ή βγάζουν χρήματα από affiliate links, δηλαδή από προμήθειες για κάθε συνδρομή που προέρχεται από τον σύνδεσμό τους. Παρ' όλα αυτά, σχεδόν όλες δηλώνουν αμερόληπτες και υποστηρίζουν ότι η εμπορική σχέση με έναν πάροχο δεν επηρεάζει τη θέση του στην κατάταξη.

Κατανοούμε ότι οι δημιουργοί αυτών των sites θέλουν να βγάλουν χρήματα και ότι αυτό είναι απολύτως θεμιτό και νόμιμο. Κατά τη γνώμη μας όμως δεν είναι ηθικό, και ο ισχυρισμός της αμεροληψίας δύσκολα στέκει στην κοινή λογική.

Πώς μπορεί ένα site που ζει από τις προμήθειες να βάλει μια υπηρεσία που το πληρώνει λιγότερο, ή καθόλου, πάνω από μια που το πληρώνει περισσότερο;

Όσο κι αν έχουμε ψάξει, δεν βρήκαμε τέτοια περίπτωση. Στις ελάχιστες εξαιρέσεις, μια υπηρεσία χωρίς link απλώς εμφανίζεται δεύτερη, ενώ πρώτη είναι σχεδόν πάντα αυτή με το link και, πιθανότατα, με τη μεγαλύτερη προμήθεια.

Η K1VPN δεν περιλαμβάνεται σε τέτοιες λίστες με πρόσχημα ότι είναι νέα υπηρεσία, ενώ δεν προσφέρει και affiliate links (βλ. την πολιτική μας). Τα κριτήρια που επικαλούνται, όπως πέντε χρόνια λειτουργίας, πλήθος κριτικών και ανεξάρτητοι έλεγχοι, μοιάζουν ραμμένα στα μέτρα των ήδη καθιερωμένων παρόχων. Έτσι αποκλείονται υπηρεσίες που μπορεί να είναι καλύτερες από όσες προβάλλονται, χωρίς καμία ευκαιρία να γίνουν γνωστές. Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο:

Πώς θα αποκτήσει ιστορικό και κριτικές μια εταιρεία, όταν ο κόσμος δεν μπορεί καν να τη βρει;

Όλα αυτά είναι τροφή για σκέψη για όσους έχουν τη διάθεση να κουράσουν λίγο παραπάνω το μυαλό τους.

Αποποίηση ευθύνης: Το παρόν άρθρο δεν έχει σκοπό να θίξει κανέναν πάροχο. Η K1VPN LLC τηρεί την αρχή του τεκμηρίου της αθωότητας, σύμφωνα με την οποία κανένας πάροχος δεν θεωρείται κακός μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Η διερεύνηση και η τελική κρίση ανήκουν στον αναγνώστη. Οι πάροχοι που αναφέρονται ονομαστικά προέκυψαν από ιστότοπους αξιολόγησης (review sites) που εμφανίστηκαν σε τυχαίες αναζητήσεις με τη φράση «ποιο είναι το καλύτερο VPN».

¹ Το ποσοστό προέκυψε από τον αριθμό των λήψεων (downloads) στο Google Play Store που είχαν οι μεγάλοι και γνωστοί πάροχοι VPN, όπως αυτές εμφανίζονται σε διάφορους ιστότοπους αξιολόγησης (review sites) και αντίστοιχες πηγές.